Shloka 4
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
चिरं जीवोरुकल्याण ! हतास्ते परिपन्थिनः ।
पित्रोः प्रह्लादय मनस्तथास्माकमकण्टकम् ॥
ciraṃ jīvoru-kalyāṇa! hatās te paripanthinaḥ | pitroḥ prahlādaya manas tathāsmākam akaṇṭakam ||
“દીર્ઘાયુ થાઓ, હે મહાભાગ્યવાન! જે શત્રુઓ ઘાતમાં બેઠા હતા તેઓ માર્યા ગયા છે. હવે તમારા માતા-પિતાના મનને પ્રસન્ન કરો—અને અમારો માર્ગ પણ નિષ્કંટક (કષ્ટરહિત) કરો.”
{ "primaryRasa": "bhakti", "secondaryRasa": "vira", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Blessing (āśīrvāda) is framed not merely as personal welfare but as restoration of dhārmic order: parents’ peace and the community’s freedom from danger are treated as shared goods.
Narrative (vaṃśānucarita-adjacent) rather than cosmological categories; it illustrates social dharma within a biographical story.
‘Akaṇṭaka’ (thornless path) can symbolize the removal of inner obstacles (kleśas). The call to gladden the parents hints at the karmic weight of filial duty (pitṛ-ṛṇa).