Shloka 1
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे कुवलयाश्वीयॆ मदालसापरिणयनं नामैकविंशोऽध्यायः ।
द्वाविंशोऽध्यायः ।
पुत्रावूचतुः ।
ततः काले बहुतिथे गते राजा पुनः सुतम् ।
प्राह गच्छाशु विप्राणां त्राणाय चर मेदिनीम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe kuvalayāśvīye madālasāpariṇayanaṃ nāmaikaviṃśo 'dhyāyaḥ / dvāviṃśo 'dhyāyaḥ / putrāv ūcatuḥ / tataḥ kāle bahutithe gate rājā punaḥ sutam / prāha gacchāśu viprāṇāṃ trāṇāya cara medinīm
આ રીતે શ્રીમાર્કંડેયપુરાણના કुवલયાશ્વ-પ્રકરણમાં ‘મદાલસા-વિવાહ’ નામનો એકવીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે બાવીસમો અધ્યાય આરંભ થાય છે. પુત્રોએ કહ્યું. ત્યારબાદ ઘણો સમય વીતી ગયા પછી રાજાએ ફરી પોતાના પુત્રને કહ્યું—“બ્રાહ્મણોની રક્ષા માટે ત્વરિત જા; પૃથ્વી પર પરિભ્રમણ કર।”
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Kingship is framed as active guardianship: the ruler (or prince) must personally ensure protection of the learned and the dharmic social order, not merely enjoy domestic prosperity.
Vaṃśānucarita: narrative progression of a royal line; the colophon is a textual boundary marker rather than a pancalakṣaṇa element, but the content continues dynastic duty.
‘Roaming the earth to protect brāhmaṇas’ can symbolize safeguarding sattva/knowledge within the realm of embodied life (medinī), i.e., defending discernment against disruptive forces.