Shloka 77
Adhyaya 21 — Kuvalayashva’s Descent to Patala and the Rescue of Madalasa
एतन्मयोक्तं युवयोर्गच्छामि च यथेप्सितम् ।
वर्ध त्वमनया सार्धं धनपुत्रसुखायुषा ॥
etan mayoktaṃ yuvayor gacchāmi ca yathepsitam | vardha tvam anayā sārdhaṃ dhana-putra-sukhāyuṣā ||
મેં તમને બંનેને જે કહેવું હતું તે કહી દીધું; હવે હું મારી ઇચ્છા મુજબ પ્રસ્થાન કરું છું. ધન, પુત્રો, સુખ અને દીર્ઘાયુ સાથે તેણી સાથે તમે બંને સમૃદ્ધ થાઓ.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse reflects the purāṇic norm that right counsel culminates in āśīrvāda: prosperity is envisioned as a balanced quartet—means (dhana), continuity (putra), wellbeing (sukha), and time to mature merit (āyuṣ).
It functions as narrative connective tissue within vaṃśānucarita/ākhyāna, not as a cosmological or manvantara datum.
The blessing formula encodes a holistic model of flourishing: resources, generativity, subjective contentment, and duration—implying that dharma-bearing life requires all four to stabilize.