Shloka 1
Adhyaya 21 — Kuvalayashva’s Descent to Patala and the Rescue of Madalasa
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे पितापुत्रसंवादेऽथ कुवलयाश्वीयो नाम विंशोऽध्यायः ।
एकविंशोऽध्यायः ।
पितोवाच गालवेन समं गत्वा नृपपुत्रेण तेन यत् ।
कृतं तत् कथ्यतां पुत्रौ विचित्रा युवयोः कथा ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe pitā-putra-saṃvāde 'tha kuvalayāśvīyo nāma viṃśo 'dhyāyaḥ | ekaviṃśo 'dhyāyaḥ | pitovāca gālavena samaṃ gatvā nṛpaputreṇa tena yat | kṛtaṃ tat kathyatāṃ putrau vicitrā yuvayoḥ kathā ||
આ રીતે માર્કંડેય પુરાણમાં પિતા-પુત્ર સંવાદ અંતર્ગત ‘કુવલયાશ્વીય’ નામનો વિસમાં અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે એકવીસમો અધ્યાય આરંભે છે. પિતા બોલ્યા—હે પુત્રો, ગાલવ સાથે જઈ તે રાજકુમારે પછી શું કર્યું તે કહો; તમારાં બન્નેની કથા અતિ અદ્ભુત છે।
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇa emphasizes attentive transmission: elders prompt the young to recount lived experience, turning events into instruction (kathā) for ethical reflection.
This is a structural marker supporting Vaṃśānucarita narration; colophons themselves are not pancalakṣaṇa items but organize the dynastic account.
The frame reminds the listener that meaning arises through retelling: memory and narration transform action into dharma-knowledge.