Shloka 1
Adhyaya 20 — Ritadhvaja’s Companionship with the Naga Princes and the Origin of the Horse Kuvalaya
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे दत्तात्रेयीये ऊनविंशोऽध्यायः ।
विंशोऽध्यायः ।
जड उवाच प्राग्बभूव महावीर्यः शत्रुजिन्नाम पार्थिवः ।
तुतोष यस्य यज्ञेषु सोमावाप्त्या पुरन्दरः ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe dattātreyīye ūnaviṃśo 'dhyāyaḥ | viṃśo 'dhyāyaḥ | jaḍa uvāca prāg babhūva mahāvīryaḥ śatrujinnāma pārthivaḥ | tutoṣa yasya yajñeṣu somāvāptyā purandaraḥ ||
આ રીતે શ્રીમાર્કંડેય પુરાણના દત્તાત્રેય-પ્રકરણમાં ઓગણીસમો અધ્યાય સમાપ્ત થયો. હવે વીસમો અધ્યાય શરૂ થાય છે. જડ બોલ્યો—પૂર્વે શત્રુજિત્ નામે એક મહાબલી રાજા હતો; તેના યજ્ઞોમાં સોમલાભ થવાથી પુરંદર (ઇન્દ્ર) પ્રસન્ન થયો.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The Purāṇa continues to teach through royal exemplars: proper sacrifice aligns the human realm with the deva order (Indra pleased), indicating a dharmic economy of offering and reciprocity.
Begins a vaṃśānucarita-like account (royal figure Śatrujit) within the narrative framework; it is historiographical/legendary material rather than sarga/pratisarga.
‘Soma attainment’ can signify access to the nectar of refined consciousness; Indra’s pleasure symbolizes the strengthening of the inner ‘sovereign’ faculty when offerings (disciplines) are correctly performed.