Shloka 73
Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
तैलाभ्यङ्गो बान्धवानामङ्गसंवाहनञ्च यत् ।
तेन चाप्याय्यते जन्तुर्यच्चाश्नन्ति सबान्धवाः ॥
tailābhyaṅgo bāndhavānāmaṅgasaṃvāhanañca yat /
tena cāpyāyyate janturyaccāśnanti sabāndhavāḥ
સગાંઓ દ્વારા કરાયેલા તેલાભ્યંગ અને અંગમર્દનથી તે પ્રેતજીવ પણ તૃપ્ત અને સ્થિર રહે છે; તેમજ વિધિ દરમ્યાન સગાંઓ જે ભોજન કરે છે તેનાથી પણ।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Care shown by the family—through prescribed acts—extends compassion beyond death. The verse frames household rites as an ethical obligation with real consequences for the departed.
Ācāra/dharma teaching; not a core genealogical/cosmogonic pañcalakṣaṇa segment.
Physical acts (massage, eating) are treated as ritual ‘correspondences’ that generate subtle benefit, implying a symbolic bridge between gross actions and subtle nourishment for the preta.