Shloka 36
Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
अहमासं पुरा विप्रो न्यस्तात्मा परमात्मनि ।
आत्मविद्याविचारेषु परां निष्ठामुपागतः ॥
aham āsaṃ purā vipro nyastātmā paramātmani | ātma-vidyā-vicāreṣu parāṃ niṣṭhām upāgataḥ ||
પૂર્વે હું બ્રાહ્મણ હતો; પરમાત્મામાં પોતાના આત્માને સ્થાપિત કરીને આત્મવિદ્યાના વિચારમાં મેં પરમ નિષ્ઠા પ્રાપ્ત કરી હતી।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The highest aim is steady abidance in Self-knowledge; dharma culminates in inner realization, not merely external status. The verse presents a classical mokṣa-path: surrender of ego into the Supreme and sustained inquiry.
Mokṣa-śāstra instruction embedded in narrative; not a cosmological or dynastic unit, but a Purāṇic teaching on the puruṣārtha of liberation.
‘Nyasta-ātmā’ indicates dissolution of possessiveness and doership; ‘paramātman’ frames non-dual orientation where individual identity is re-centered in the Absolute.