Markandeya Purana — Adhyaya 10, Shloka 14
Adhyaya 10 — Jaimini’s Questions on Birth, Death, Karma, and the Embodied Journey
इति पित्रा सुतस्नेहात् प्रलोभि मधुराक्षरम् ।
स चोद्यमानो बहुशः प्रहस्येदमथाब्रवीत् ॥
iti pitrā sutasnehāt pralobhi madhurākṣaram | sa codyamāno bahuśaḥ prahasyedam athābravīt ||
આ રીતે પિતાએ પુત્રસ્નેહથી મધુર અને આકર્ષક વચનો વડે (તેને સમજાવ્યો). અને તે, વારંવાર પ્રેરિત થઈ, સ્મિત કરીને પછી આ બોલ્યો।
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Affectionate counsel can draw out a deeper truth. The son’s smile signals distance from ordinary motivations, preparing the listener for a teaching on repeated worldly experience and disillusionment.
Didactic ākhyāna supporting dharma/vairāgya; not sarga or manvantara material.
The ‘smile’ can be read as the witness-consciousness (sākṣin) emerging—unmoved by persuasion, yet capable of compassionate instruction.