Shloka 6
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
स तैहयैर्वातजवैर्बृहदूभि: पुत्रो विराटस्य सुवर्णकक्षै: व्यध्वंसयत् तद् रथिनामनीकं ततो5वहत् पाण्डवमाजिमध्ये,अर्जुनके विशाल घोड़े वायुके समान वेगशाली थे। उनकी जीनके नीचे लगे हुए कपड़ेके दोनों पिछले छोर सुनहरे थे। विराटपुत्र उत्तरने तेजीसे हाँककर उन घोड़ोंके द्वारा कौरव रथियोंकी सेनाको कुचलवाते हुए पाण्डुनन्दन अर्जुनको सेनाके मध्यभागमें पहुँचा दिया
sa taihayair vātajavair bṛhadūbhiḥ putro virāṭasya suvarṇakakṣaiḥ vyadhvaṃsayat tad rathinām anīkaṃ tato ’vahat pāṇḍavam ājimadhye
વૈશંપાયન બોલ્યા—પવન સમા વેગવાળા તે વિશાળ ઘોડાઓને, જેમના કાઠાં પાછળ સોનાની ઝળહળતી કક્ષાઓ હતી, વિરાટપુત્ર ઉત્તરએ તીવ્ર ગતિથી હાંકી. તે ઘોડાઓ દ્વારા કૌરવ રથીઓની વ્યૂહરચનાને રુંદીને ચકનાચૂર કરાવતા, તેણે પાંડવ અર્જુનને યુદ્ધભૂમિના મધ્યમાં લઈ ગયો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights decisive action and courage in service of a righteous aim: when fear is overcome and one acts with skill and resolve, confusion in conflict can be broken and the just cause advanced.
Uttara, driving a chariot drawn by very swift horses, charges into the Kaurava chariot-warriors’ formation, breaks their array, and brings Arjuna into the center of the battlefield.