Shloka 18
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
शोणाश्ववाहस्य हयान् निहत्य वैकर्तनभ्रातुरदीनसत्त्व: । एकेन संग्रामजित: शरेण शिरो जहाराथ किरीटमाली,उनके हृदयमें दीनताका लेश भी नहीं था। वे सुन्दर किरीट और मालाओंसे अलंकृत थे। उन्होंने लाल घोड़ेवाले रथपर बैठकर अपने सामने आये हुए कर्णके भाई संग्रामजित्के घोड़ोंको मार डाला और एक बाणसे उसके मस्तकको भी धड़से अलग कर दिया
vaiśampāyana uvāca | śoṇāśvavāhasya hayān nihatya vaikartanabhrātur adīnasattvaḥ | ekena saṅgrāmajitaḥ śareṇa śiro jahārātha kirīṭamālī ||
જેનાં હૃદયમાં દૈન્યનો લેશ પણ ન હતો, જે સુંદર કિરીટ અને માળાઓથી અલંકૃત હતો—એ કિરીટમાળીએ લાલ ઘોડાંવાળા રથ પર સામે આવેલા વૈકર્તન (કર્ણ)ના ભાઈ સંગ્રામજિતના ઘોડાંને મારી નાખ્યા અને એક જ બાણથી તેનું મસ્તક ધડથી અલગ કરી દીધું।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ideal of steadfastness (adīna-sattva) and decisive action in battle. Ethically, it reflects the Mahābhārata’s recurring tension: valor and duty are praised, yet the narrative implicitly reminds the reader that triumph in war is inseparable from death and moral burden.
A diademed, garlanded warrior confronts Saṅgrāmajit (identified as Karṇa’s brother). He first kills Saṅgrāmajit’s horses—disabling the chariot—and then, with a single arrow, beheads Saṅgrāmajit.