Shloka 29
Virāṭa-parva Adhyāya 23: Report of the Slain Sūtaputras, Royal Orders, and Sairandhrī’s Return
उवाच च महाबाहु: पाज्चालीं तत्र द्रौपदीम् । अश्रुपूर्णमुखी दीनां दुर्धर्ष: स वृकोदर:,उस समय पांचालराजकुमारी द्रौपदी बड़ी दीन एवं दयनीय हो गयी थी। उसके मुखपर आँसुओंकी धारा बह रही थी। दुर्धर्ष वीर महाबाहु वृकोदरने उसे धीरज बँधाते हुए कहा --
vaiśampāyana uvāca | uvāca ca mahābāhuḥ pāñcālīṃ tatra draupadīm | aśrupūrṇamukhīṃ dīnāṃ durdharṣaḥ sa vṛkodaraḥ ||
ત્યાં પાંચાલી દ્રૌપદી દીન બની હતી; તેના મુખ પર આંસુઓ ભરાયા હતા. ત્યારે દુર્ધર્ષ મહાબાહુ વૃકોદરે તેને ધીરજ આપતાં કહ્યું—
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassionate strength: a true hero does not only fight enemies but also steadies the afflicted, offering reassurance and moral support when someone is overwhelmed by grief and humiliation.
Draupadī is shown in deep distress, her face streaming with tears. Bhīma (Vṛkodara), described as mighty and formidable, speaks to her in order to console and encourage her in the midst of the Virāṭa-period tensions.