Shloka 76
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
भरतकुलभूषण! वहीं शतसाहस्रकतीर्थ है। उसमें स्नान करके नियमपालनपूर्वक नियमित भोजन करते हुए मनुष्य सहस्र गोदानका पुण्यफल प्राप्त करता है ।।
bharatakula-bhūṣaṇa! vahāṁ śata-sāhasraka-tīrthaḥ. tatra snātvā niyama-pālana-pūrvakaṁ niyamita-bhojanaṁ kurvan manuṣyaḥ sahasra-go-dānasya puṇya-phalaṁ prāpnoti. tato gacchet rājendra bhartṛ-sthānam anuttamam. aśvamedhasya yajñasya phalaṁ prāpnoti mānavaḥ.
ભરતકુલભૂષણ! ત્યાં શતસાહસ્રક નામનું તીર્થ છે. તેમાં સ્નાન કરીને નિયમપાલનપૂર્વક સંયમથી અને નિયત આહાર લેતો મનુષ્ય સહસ્ર ગોદાનનું પુણ્યફળ મેળવે છે. ત્યારબાદ, રાજેન્દ્ર, અનુત્તમ ભર્તૃસ્થાન તરફ જવું જોઈએ; ત્યાં જવાથી મનુષ્ય અશ્વમેધ યજ્ઞનું ફળ પ્રાપ્ત કરે છે.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
Sacred places yield their promised merit when approached with ethical discipline: bathing (external purity) is paired with niyama—restraint, observances, and regulated eating (internal discipline). The verse links pilgrimage to moral self-governance rather than mere travel.
A speaker guides a king (addressed as ‘ornament of the Bharatas’ and ‘best of kings’) through a sequence of tīrthas: first Śata-sāhasraka, where bathing and disciplined living grant the merit of a thousand cow-gifts, and then Bhartṛ-sthāna, whose visit grants the fruit of the Aśvamedha sacrifice.