Shloka 51
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
गत्वा वीरप्रमोक्ष॑ं च सर्वपापै: प्रमुच्यते । कृत्तिकामघयोश्रैव तीर्थमासाद्य भारत
ghulastya uvāca | gatvā vīrapramokṣaṃ ca sarvapāpaiḥ pramucyate | kṛttikāmaghayoś caiva tīrtham āsādya bhārata, ekakālaṃ nirāhāro lokān āvasate śubhān |
વીરપ્રમોક્ષ નામના તીર્થમાં જઈ મનુષ્ય સર્વ પાપોથી મુક્ત થાય છે. હે ભારત! કૃત્તિકા અને મઘા સંબંધિત તીર્થને પામી, એક વખત ઉપવાસ કરીને જે ત્યાં એક રાત્રિ નિવાસ કરે છે, તે શુભ લોકોને પ્રાપ્ત કરે છે.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that disciplined pilgrimage—approaching sacred places with restraint (such as fasting and staying with reverence)—is presented as a dharmic means of purification from sin and of gaining auspicious spiritual results.
In the Vana Parva’s pilgrimage discourse (tīrtha-māhātmya), the speaker Ghulastya instructs Bhārata (Yudhiṣṭhira) about specific tīrthas—Vīrapramokṣa and the tīrtha linked with the nakṣatras Kṛttikā and Maghā—describing the merits obtained by visiting them and observing a brief fast and stay.