Shloka 106
युधिष्ठिरस्य अर्जुनप्रेषण-युक्तिवर्णनम् | Yudhiṣṭhira’s Rationale for Sending Arjuna and Request to Dhaumya
अभिगम्य नरश्रेष्ठ स्वर्गलोके महीयते । भारत! पुरुषरत्न! सुगन्धा
abhigamya naraśreṣṭha svargaloke mahīyate | bhārata! puruṣaratna! sugandhā śatakumbhā tathā pañcayajñā tīrthaṁ gatvā mānavaḥ svargaloke pratiṣṭhito bhavati | maṇināgaṁ tato gatvā gosahasraphalaṁ labhet ||
હે નરશ્રેષ્ઠ! આ પવિત્ર તીર્થોને અભિગમ્ય મનુષ્ય સ્વર્ગલોકમાં માન પામે છે. હે ભારત, હે પુરુષરત્ન! સુગંધા, શતકુંભા તથા પંચયજ્ઞા નામનાં તીર્થોમાં જઈ મનુષ્ય સ્વર્ગમાં દૃઢ પ્રતિષ્ઠા મેળવે છે. ત્યારબાદ મણિનાગ તીર્થમાં જઈ તીર્થયાત્રી સહસ્ર ગોદાન જેટલું પુણ્ય પ્રાપ્ત કરે છે.
घुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that reverent pilgrimage to recognized tīrthas, undertaken with faith and discipline, is a dharmic act that yields great puṇya—described here as honor in heaven and merit comparable to major gifts (such as donating a thousand cows).
A speaker addresses a Bharata prince, listing specific pilgrimage sites (Sugandhā, Śatakumbhā, Pañcayajñā, and then Maṇināga) and stating the spiritual rewards gained by visiting them in sequence.