Shloka 146
Daśagrīva-boonāvaraṇa, Viṣṇv-avatāra-niyoga, Vānara-sahāya-janana, Mantharā-nirmāṇa
उदयास्तमनज्ञो हि न हृष्पति न शोचति । “नरश्रेष्ठी कोई भी इस जगत्में ऐसा सुख नहीं पाता, जिसका कभी अन्त न हो। उत्तम बुद्धिसे युक्त ज्ञानवान् पुरुष ही उत्पत्ति, स्थिति और लयके अधिष्ठानरूप परमात्माको जानकर कभी हर्ष और शोक नहीं करता है
udayāstamanajño hi na hṛṣyati na śocati |
ઉદય-અસ્તને ન જાણનાર ન હર્ષ કરે છે, ન શોક કરે છે. કારણ કે, હે નરશ્રેષ્ઠ, આ જગતમાં કોઈને પણ એવું સુખ મળતું નથી જેનો કદી અંત ન આવે. પરંતુ ઉત્તમ બુદ્ધિથી યુક્ત જ્ઞાનવાન પુરુષ ઉત્પત્તિ, સ્થિતિ અને લયના અધિષ્ઠાનરૂપ પરમાત્માને જાણીને હર્ષ અને શોક—બન્નેમાંથી મુક્ત રહે છે।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Worldly happiness is impermanent; understanding the Supreme Self as the foundation of arising, abiding, and dissolution leads to equanimity beyond elation and grief.
Vaiśampāyana delivers a reflective instruction emphasizing steadiness of mind: the wise, grounded in knowledge of ultimate reality, do not swing between joy and sorrow amid changing circumstances.