Shloka 25
द्रौपदी-शैब्यसंवादः — Draupadī’s Identification and Counsel on Hospitality
ब्राह्मणेषु सदा वृत्तिं कुर्वीथाश्वाप्रमादत: । बन्धूनां सुहृदां चैव भवेथास्त्वं गति: सदा,'प्रमाद छोड़कर सदा ब्राह्मणोंकी जीविकाकी व्यवस्था एवं रक्षा करना। बन्धुओं तथा सुहृदोंको सदैव सहारा देते रहना
vaiśampāyana uvāca |
brāhmaṇeṣu sadā vṛttiṁ kurvīthāśv apramādataḥ |
bandhūnāṁ suhṛdāṁ caiva bhavethās tvaṁ gatiḥ sadā ||
પ્રમાદ વિના સદા બ્રાહ્મણોની જીવિકા અને રક્ષા સુનિશ્ચિત કર. તેમજ બંધુઓ અને સુહૃદો માટે હંમેશા આશ્રય અને આધાર બની રહે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches vigilant, ongoing responsibility: ensure the sustenance and safety of Brāhmaṇas, and serve as a dependable refuge for one’s relatives and well-wishers—an ideal of dharmic leadership and social guardianship.
In Vaiśampāyana’s narration, a counsel-like instruction is being conveyed that emphasizes practical dharma: providing for Brāhmaṇas and supporting one’s social circle. It functions as ethical guidance within the Vana Parva’s broader discourse on right conduct amid hardship.