Shloka 30
Arjuna meets the Lokapālas, is tested by Indra, and is led to Amarāvatī for astra-śikṣā
Indraloka-gamana
य॑ं प्राप्प सविता राजन् सत्येन प्रतितिष्ठति । अस्तं पर्वतराजानमेतमाहुर्मनीषिण:
yaṁ prāpya savitā rājan satyena prati tiṣṭhati | astaṁ parvatarājānam etam āhur manīṣiṇaḥ | astaṁ prāpya tataḥ sandhyām atikramya divākaraḥ | udīcīṁ bhajate kāṣṭhāṁ diśam eṣa vibhāvasuḥ |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—હે રાજન! જે પર્વત પર પહોંચીને સવિતા સત્યના બળે સ્થિર થાય છે, વિદ્વાનો તે પર્વતરાજને ‘અસ્ત’ કહે છે. ત્યારબાદ અસ્તાચલને પ્રાપ્ત થઈ અને સંધ્યાકાળની સીમા ઓળંગી આ દિવાકર, આ વિભાવસુ, ઉત્તર દિશાનો આશ્રય લે છે.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links cosmic regularity to satya (truth): the Sun’s unwavering course is portrayed as ‘standing firm by truth,’ suggesting that truthfulness sustains order—both in the universe and in ethical life.
Vaiśaṃpāyana describes the Sun’s movement: reaching the western ‘Asta’ mountain at sunset, passing beyond evening twilight, turning toward the northern quarter, and (as the prose gloss adds) following Meru and then resuming an east-facing course—an account of the Sun’s nightly/seasonal circuit in sacred geography.