Shloka 23
Cyavana’s Reconciliation with Indra; Tīrtha-Indexing at Ārcīka-parvata and Yamunā
Chapter 125
एतत् प्रस्रवर्णं पुण्यमिन्द्रस्य मनुजेश्वर । यत्र धाता विधाता च वरुणश्षोर्ध्वमागता:
etad prasravaṇaṁ puṇyam indrasya manujeśvara | yatra dhātā vidhātā ca varuṇaś cordhvam āgatāḥ ||
લોમશ બોલ્યા—હે મનુજેશ્વર! આ ઇન્દ્રનું પવિત્ર પ્રસ્રવણ (ઝરણું) છે. આ જ તે સ્થાન છે જ્યાંથી ધાતા, વિધાતા અને વરુણ પણ ઊર્ધ્વલોકને ગયા હતા.
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The passage underscores the dharmic value of tīrtha—sacred places associated with divine presence and exemplary deeds—where remembrance of the gods and their ascent inspires reverence, self-restraint, and the pursuit of merit (puṇya).
During the Pāṇḍavas’ forest sojourn, the sage Lomaśa points out a holy site: Indra’s sacred spring, identified as the place where Dhātā, Vidhātā, and Varuṇa are said to have gone upward to the higher worlds.