Shloka 26
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
हतो<पि दीप्ततेजा: स जीवन्निव हि दृश्यते । घातितस्य शिरांस्थाजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै
hato 'pi dīptatejāḥ sa jīvann iva hi dṛśyate | ghātitasya śirāṃsthājau jīvantīvādbhūtāni vai ||
હણાયેલો હોવા છતાં તે દીપ્તતેજસ્વી જાણે જીવતો હોય તેમ દેખાતો હતો; ઘાતિતના શિરો પણ જાણે જીવંત—આ ખરેખર અદ્ભુત હતું।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary valor and inner radiance can leave an impression of life even after death, prompting reflection on the awe and moral gravity surrounding violent acts in war.
Śalya remarks on a slain warrior whose appearance still seems alive; he describes it as a wondrous phenomenon, as though the vital channels and life-breath linger despite the killing.