Shloka 21
Udyoga-parva Adhyāya 47 — Arjuna’s Deterrent Declaration
Sañjaya’s Report
शैक्येन नागांस्तरसा विगृह्नन् यदा छेत्ता धार्तराष्ट्रस्य सैन्यम् छिन्दन् वन॑ परशुनेव शूर- स्तदा युद्ध धार्तराष्ट्रोडन्वतप्स्यत्
sañjaya uvāca | śaikyena nāgāṁs tarasā vigṛhṇan yadā chettā dhārtarāṣṭrasya sainyaṁ chindan vanaṁ paraśuneva śūraḥ | tadā yuddhe dhārtarāṣṭro ’nvatapsyat ||
સંજય બોલ્યા—જ્યારે તે શૂર ‘છેતા’ ભીમ, ફાંસથી મોટા સાપ પકડે તેમ બળપૂર્વક યોદ્ધાઓને ઝપટીને ખેંચતો, અને પરશુથી જંગલ કાપતા લાકડાકામિયા જેવી રીતે ધૃતરાષ્ટ્રની સેનાને ચીરી-ફાડી નાખવા લાગશે—ત્યારે યુદ્ધની વચ્ચે જ ધૃતરાષ્ટ્રપુત્ર (દુર્યોધન) અંદરથી દાહક પસ્તાવાથી બળશે, જાણીને કે યુદ્ધ ઉકેલી તેણે ઘોર ભૂલ કરી છે।
संजय उवाच
Educational Q&A
Aggression rooted in pride and refusal of rightful settlement leads to catastrophic loss and inevitable remorse; the verse frames war as a moral and strategic blunder whose consequences cannot be undone once unleashed.
Sañjaya foretells the battlefield outcome: Bhīma will tear through the Kaurava forces with overwhelming power, and Duryodhana—seeing his army shattered—will inwardly repent for having initiated the war.