Shloka 276
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
अथ द्वैगुण्यमीहायां फलं भवति वा न वा परंतु जो कर्मोंका आरम्भ ही नहीं करते
atha dvaiguṇyam īhāyāṃ phalaṃ bhavati vā na vā | parantu yo karmoṃkā ārambha hī nahīṃ karate, ve to kabhī apane abhīṣṭakī siddhimeṃ saphala nahīṃ hote | ataḥ karmoṃko choḍakara niḥśreṣṭha baiṭhane kā yaha ek hī pariṇāma hotā hai ki manuṣyoṃko kabhī abhīṣṭa manorathakī prāpti nahīṃ ho sakatī | parantu karmoṃmeṃ utsāhapūrvaka lage rahanepara to donoṃ prakārake pariṇāmoṃkī sambhāvanā rahatī hai—karmoṃkā vāñchanīya phala prāpta bhī ho sakatā hai aura nahīṃ bhī
ત્યારે આ લોકમાં ફળ દ્વિવિધ હોય છે—થઈ પણ શકે, ન પણ થાય. પરંતુ જે કર્મનો આરંભ જ કરતા નથી, તેઓ પોતાના અભીષ્ટની સિદ્ધિ કદી પામતા નથી. તેથી કર્મ ત્યજી નિષ્ક્રિય બેસી રહેવાનો એક જ પરિણામ છે—મનુષ્યને કદી મનગમતું પ્રાપ્ત થતું નથી. પરંતુ જે ઉત્સાહપૂર્વક કર્મમાં લાગેલો રહે છે, તેના માટે બંને શક્યતાઓ રહે છે—ઇચ્છિત ફળ મળે પણ શકે અને ન પણ મળે.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
One should not abandon action out of fear of uncertain results. Outcomes may be favorable or unfavorable, but refusing to begin ensures failure; earnest effort at least keeps open the possibility of success.
A son-speaker offers counsel framed as practical ethics: in worldly undertakings results are uncertain, yet duty and purposeful effort are necessary, because inaction guarantees that one’s aims will not be achieved.