Shloka 126
अदारा-नीति
Crisis Composure) and ‘Jaya’ Śravaṇa (Morale-Instruction
सुखं नैवेह नामुत्र लभन्ते पुरुषाधमा: । बेटा! जो इस प्रकार विनयशून्य एवं अशिक्षित पौत्रसे हर्षको प्राप्त होता है तथा उद्योगरहित
sukhaṃ naiveha nāmutra labhante puruṣādhamāḥ |
અધમ પુરુષો ન આ લોકમાં સુખ પામે છે, ન પરલોકમાં. જે વિનયહીન, અશિક્ષિત, ઉદ્યોગરહિત, દુર્વિનીત અને દુર્બુદ્ધિ પુત્ર-પૌત્રોમાં હર્ષ માને છે—જે કર્મ કરતા જ નથી, અને કરે તો નિંદિત કર્મ કરે છે—તેની સંતાનપ્રાપ્તિ કલ્યાણ નહીં, વિનાશનું કારણ બને છે; તેથી તેને ઇહલોકે પણ સુખ નથી અને પરલોકે પણ નથી.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
Happiness depends on dharmic conduct and disciplined effort; those who are base in character—idle, untrained, and inclined to blameworthy actions—gain neither worldly welfare nor posthumous good.
A son speaks a moral judgment about the fate of ‘base men,’ emphasizing that taking satisfaction in uneducated, undisciplined descendants is self-defeating because such heirs do not perform worthy deeds and thus bring no benefit in this world or the next.