Shloka 6
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
सर्वे च शूरा: पितृभि: समाना वीर्येण रूपेण बलेन चैव । उपाविशन् द्रौपदेया: कुमारा: सुवर्णचित्रेषु वरासनेषु
sarve ca śūrāḥ pitṛbhiḥ samānā vīryeṇa rūpeṇa balena caiva | upāviśan draupadeyāḥ kumārāḥ suvarṇacitreṣu varāsaneṣu ||
દ્રૌપદીના તે બધા કુમારો—રાજકુમારો—પરાક્રમ, રૂપ અને બળમાં પોતાના પિતાઓ સમાન શૂરવીર હતા. તેઓ સોનાથી જડિત, મનોહર શ્રેષ્ઠ સિંહાસનો પર આસપાસ બેસી ગયા; અને સભામાં શિસ્તબદ્ધ તૈયારી તથા વંશપરંપરાગત ક્ષાત્ર તેજનું રાજસી દૃશ્ય પ્રગટ થયું—યુદ્ધ પૂર્વેના ગંભીર વિચાર માટે યોગ્ય.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the ideal of inherited and cultivated kṣatriya excellence: courage, strength, and dignified conduct in a royal assembly. It also highlights continuity of duty and character across generations—sons reflecting the virtues of their fathers.
Vaiśampāyana describes Draupadī’s sons taking their seats on ornate, gold-adorned thrones. Their appearance and demeanor are presented as worthy of their lineage, setting a solemn, martial tone for the political deliberations of the Udyoga Parva.