Shloka 15
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
यो राजानं नवेद् बुद्धया सर्वतः परिपूर्णया । ब्राह्मणो हि कुले जात: कृतप्रज्ञो विनीतवान्
yaḥ rājānaṁ naved buddhyā sarvataḥ paripūrṇayā | brāhmaṇo hi kule jātaḥ kṛtaprajño vinītavān |
જે સર્વ રીતે પરિપૂર્ણ બુદ્ધિ વડે રાજાને સન્માર્ગે દોરી શકે—કારણ કે ઉત્તમ કુળમાં જન્મેલો, પરિપક્વ પ્રજ્ઞાવાળો અને વિનયશીલ બ્રાહ્મણ જ રાજાને માર્ગ બતાવવાનો યોગ્ય છે.
ऐल उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that righteous governance depends on wise counsel: a king should be guided by a Brahmin who is intellectually complete, ethically disciplined, and humble, and the king should enact in practice the dharma thus taught.
Aiḷa is describing the proper relationship between spiritual-intellectual authority and royal power: the qualified Brahmin provides direction toward the right path, and the king follows that instruction by implementing dharma in conduct and policy.