Shloka 9
प्रकृत्या नित्यसलिलो नित्यमध्ययने रत: । तपोदमाशभ्यां संयुक्तो वृत्तेनानवरेण च,स्वभाव तो उसका पानीके समान है। वह सदा स्वाध्यायमें लगा रहता है। तप, इन्द्रिय- संयम तथा उत्तम आचार-विचारसे संयुक्त है
prakṛtyā nityasalilo nityam adhyayane rataḥ | tapodamāśabhyāṁ saṁyukto vṛttenānavareṇa ca ||
બ્રાહ્મણે કહ્યું— તે સ્વભાવથી સદા નિર્મળ વહેતા જળ સમાન—પવિત્ર અને શીતળ છે. તે સતત સ્વાધ્યાયમાં રત રહે છે. તપ, ઇન્દ્રિય-સંયમ તથા નિર્દોષ સદાચારથી યુક્ત છે.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse defines ethical excellence through inner purity and steady discipline: constant sacred study (svādhyāya), austerity (tapas), sense-control (dama), and faultless conduct (anavara vṛtta). Character is presented as natural purity expressed through consistent practice.
In Śānti Parva’s didactic setting, a brāhmaṇa speaker describes the qualities of an exemplary person, praising his innate purity and his sustained commitment to learning, restraint, and impeccable behavior as markers of dharmic life.