यज्वा दानपति: क्षान्तो वृत्ते च परमे स्थित: । सत्यवागनसूयुश्च शीलवाजन्नियतेन्द्रिय:
yajvā dānapatiḥ kṣānto vṛtte ca parame sthitaḥ | satyavāg anasūyuś ca śīlavān niyatendriyaḥ ||
બ્રાહ્મણે કહ્યું— તે વિધિપૂર્વક યજ્ઞ કરનાર, દાનનો અગ્રણી પોષક, ક્ષમાશીલ અને પરમ સદાચારમાં દૃઢ સ્થિત છે. તે સત્ય બોલે છે, દોષદૃષ્ટિ તથા ઈર્ષ્યાથી રહિત છે, શીલવાન છે અને નિયમથી ઇન્દ્રિયો વશમાં રાખે છે.
ब्राह्मण उवाच
The verse presents an ethical ideal: true excellence is marked by sacrificial responsibility, generosity, patience, adherence to the highest conduct, truthful speech, freedom from envious fault-finding, good character, and disciplined senses.
A brāhmaṇa speaker is describing (or praising) a model person by listing defining virtues—framing dharma not as theory but as recognizable qualities embodied in conduct and speech.