Shloka 49
Nāga-āyatana-darśana-pratīkṣā — The Brāhmaṇa’s Request and Waiting on the Gomatī
यैर्लक्षणैरुपेत: स हरिरव्यक्तरूपधृक् | तैर्लक्षणैरुपेतौ हि व्यक्तरूपधरौ युवाम्,मैं इस समय भी आप दोनों सनातन पुरुषोंको देखकर यहीं श्वेतद्वीपनिवासी भगवान्की झाँकी कर रहा हूँ। वहाँ मैंने अव्यक्तरूपधारी श्रीहरिको जिन लक्षणोंसे सम्पन्न देखा था, आप दोनों व्यक्तरूपधारी पुरुष भी उन्हीं लक्षणोंसे सुशोभित हैं
nārada uvāca | yair lakṣaṇair upetaḥ sa harir avyaktarūpadhṛk | tair lakṣaṇair upetau hi vyaktarūpadharau yuvām |
નારદ બોલ્યા— જે લક્ષણોથી અવ્યક્ત-રૂપધારી ભગવાન્ હરિ યુક્ત હતા, એ જ લક્ષણોથી તમે બંને, ભલે વ્યક્ત રૂપ ધારણ કર્યું હોય, તથાપિ શોભિત છો. આજે પણ તમે બંને સનાતન પુરુષોને જોઈને મને એવું લાગે છે કે જાણે હું અહીં જ શ્વેતદ્વીપનિવાસી ભગવાનનું તે જ દર્શન ફરી કરી રહ્યો છું; ત્યાં મેં અવ્યક્ત-રૂપધારી શ્રીહરને જે લક્ષણોથી યુક્ત જોયા હતા, એ જ લક્ષણોથી તમે બંને વ્યક્ત-રૂપધારી પુરુષો પણ વિભૂષિત છો.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes recognition of the one divine reality across different modes of appearance: the same sacred ‘marks’ that signify Hari in an unmanifest state are present in manifest embodiments as well, teaching continuity of divine identity beyond form.
Nārada addresses two manifest ‘eternal persons’ and says that seeing them recalls his earlier vision of Hari in Śvetadvīpa; he identifies them by the same distinguishing signs he observed in the Lord’s unmanifest form.