Shloka 31
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
प्रावेशयत् ततः कक्ष्यां तृतीयां राजवेश्मन: । थोड़ी ही देरमें राजमन्त्री हाथ जोड़े हुए वहाँ पधारे और उन्हें अपने साथ महलकी तीसरी ड्योढ़ीमें ले गये ।।
prāveśayat tataḥ kakṣyāṃ tṛtīyāṃ rājaveśmanaḥ | tatrāntaḥpurasambaddhaṃ mahac caitrarathopamam |
ભીષ્મે કહ્યું—પછી મંત્રીએ તેને રાજમહેલની ત્રીજી આંતરિક કક્ષામાં પ્રવેશ કરાવ્યો. ત્યાં અંતઃપુરને જોડાયેલું એક વિશાળ અને અતિ સુંદર ઉપવન હતું, જે પ્રસિદ્ધ ચૈત્રરથ વન સમાન મનોહર લાગતું હતું. તેમાં જલક્રીડા માટે અલગ અલગ અનેક સુંદર તળાવો બનાવેલા હતા, અને ફૂલેલા વૃક્ષોથી તે રમણીય બગીચો શોભતો હતો. તે ઉત્તમ ઉપવનનું નામ ‘પ્રમદાવન’ હતું; મંત્રીએ શુકદેવને તેમાં લઈ ગયો.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The passage highlights royal hospitality and the deliberate staging of worldly splendor—palace courts, inner gardens, and pleasure-ponds—often used in epic narratives to contrast external luxury with inner discipline, testing whether a visitor (here, Śukadeva) remains steady in dharma and detachment amid temptations.
A royal minister escorts Śukadeva through the palace into the third inner precinct. Adjacent to the antaḥpura lies a magnificent garden likened to Caitraratha, filled with separate ponds for water-play and blooming trees. The garden is named Pramadāvana, and Śukadeva is led inside.