Shloka 22
अव्यक्त–प्रकृति–इन्द्रियविचारः
The Unmanifest, Prakṛtis, and the Sense-Complex
मन: प्रणयते$5त्मानं स एनमभियुञ्जति । युक्तो यदा स भवति तदा त॑ पश्यते परम्
manaḥ praṇayate ’tmānaṃ sa enam abhiyuñjati | yukto yadā sa bhavati tadā taṃ paśyate param ||
મન આત્માને (વિષયો તરફ) દોરી જાય છે અને તેને કર્મમાં જોડે છે. યોગી એ જ મનને યોગમાં યુક્ત—આત્મામાં લીન—કરે છે. જ્યારે તે યોગમાં સ્થિર થઈ સિદ્ધિ પામે છે, ત્યારે તે પરમ તત્ત્વનું સાક્ષાત્કાર કરે છે.
पराशर उवाच
Educational Q&A
The mind is the agent that either entangles the self in outward engagement or, when disciplined and made yoga-yukta (steadily absorbed), becomes the means by which one directly realizes the Supreme.
In a didactic passage of the Śānti Parva, Parāśara instructs about inner practice: he describes the mind’s tendency to pull the self into involvement, and then states the yogic reversal—yoking the mind in the Self—culminating in the vision/realization of the Supreme.