Shloka 25
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणा: । आनन्त्यमुपसम्प्राप्ता: संतोषादिति वैदिकम्
nakṣatrāṇīva dhiṣṇyeṣu bahavas tārakāgaṇāḥ | ānantyam upasamprāptāḥ santoṣād iti vaidikam |
કપિલે કહ્યું—જેમ આકાશના વિવિધ પ્રદેશોમાં નક્ષત્રમંડળોની જેમ અનેક તારાગણ દેખાય છે, તેમ અનેક દ્વિજ અનંત અવસ્થાને પ્રાપ્ત થાય છે. સંતોષ દ્વારા જ તેઓ તે અનંત લક્ષ્ય સુધી પહોંચે છે—આ વૈદિક નિષ્કર્ષ છે.
कपिल उवाच
Educational Q&A
Contentment (santoṣa) is presented as a decisive means for attaining the ‘infinite’ or ultimate state; Kapila frames this as a Vedic siddhānta, using the image of countless stars to suggest many beings reaching that goal.
Kapila is instructing his listener in a didactic passage of the Śānti Parva, offering a metaphor: as stars are seen spread across the sky, so many attain the highest end; he attributes their attainment to contentment and cites it as Vedic doctrine.