Shloka 38
नारद–असित (देवल) संवादः — भूतप्रभवाप्यय, इन्द्रिय-गुण-विवेक, क्षेत्रज्ञ-तत्त्व
अग्न्याधेये यद् भवति यच्च सोमे सुते द्विज । यच्चेतरैर्महायज्जैवेंद तद् भगवान् पुन:
agnyādhāne yad bhavati yac ca some sute dvija | yac cetarair mahāyajñair evaṁ tad bhagavān punaḥ ||
હે દ્વિજ! અગ્ન્યાધાનથી જે પુણ્ય થાય છે, સોમ પિષણ (સોમયાગ)થી જે ફળ મળે છે, અને અન્ય મહાયજ્ઞોના અનુષ્ઠાનથી જે પુણ્ય પ્રાપ્ત થાય છે—હે પૂજ્ય બ્રહ્મન, તે તમે સારી રીતે જાણો છો.
कपिल उवाच
Educational Q&A
The verse frames a discussion about the fruits of major Vedic rites—Agnyādhāna, Soma-sacrifice, and other mahāyajñas—by acknowledging that the interlocutor already knows their ritual merit, preparing the ground for a deeper evaluation of what truly leads to the highest good.
Kapila addresses a dvija and refers to well-known sacrificial results, signaling a transition from listing ritual attainments to a more probing instruction (typical of Śānti Parva) about the relative value of external sacrifice and inner knowledge/discipline.