Shloka 14
Ātma-saṃyama-dharma: One-pointedness of Mind and Senses (शुक–व्यास संवादः)
एको वाप्याश्रमानेतान् यो<नुतिष्ठेद् यथाविधि । अकामद्वेषसंयुक्त: स परत्र विधीयते
eko vāpy āśramān etān yo 'nutiṣṭhed yathāvidhi | akāma-dveṣa-saṁyuktaḥ sa paratra vidhīyate ||
જો કોઈ એક પુરુષ પણ રાગ-દ્વેષથી રહિત થઈ વિધિપૂર્વક આ આશ્રમધર્મોનું અનુષ્ઠાન કરે, તો પરલોકમાં તે પરમ તત્ત્વ—પરબ્રહ્મ પરમાત્મા—નું યથાર્થ જ્ઞાન મેળવવા યોગ્ય બને છે.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Faithful performance of one’s āśrama-dharma, done exactly as prescribed and purified of personal likes and dislikes (desire and aversion), becomes a direct qualification for the highest spiritual result—fitness for realizing the Supreme Reality.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vyāsa states a general principle: even a single practitioner who observes the disciplines of the āśramas with inner detachment (free from craving and hostility) is destined for the supreme posthumous/spiritual attainment.