Shloka 7
Satya-lakṣaṇa (The Characteristics and Forms of Truth) | सत्यलक्षणम्
आगच्छन् परुषो वायुर्मया विष्टम्भितो बलात् | भज्जन् ट्रुमान् पर्वतांश्व॒ यच्चान्यदपि किंचन
āgacchan paruṣo vāyur mayā viṣṭambhito balāt | bhajjan drumān parvatāṁś ca yac cānyad api kiṁcana ||
શાલ્મલીએ કહ્યું—જ્યારે ઉગ્ર વાયુદેવ વૃક્ષો, પર્વતો અને માર્ગમાં આવતી બીજી બધી વસ્તુઓ તોડતો-ફોડતો મારી તરફ આવે છે, ત્યારે હું બળપૂર્વક તેની ગતિ અટકાવી તેને થંભાવી દઉં છું.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of restraint: even overwhelming force (symbolized by Vāyu’s destructive motion) can be checked by disciplined strength and self-mastery, suggesting that true power is the capacity to control and redirect force rather than be carried away by it.
Nārada describes an event (or capability) in which the Wind-god approaches violently, breaking trees and mountains, and Nārada—by his own strength—halts the wind’s movement, portraying the extraordinary restraining power attributed to great sages.