Shloka 17
अभिशनज्ञौ युद्धधर्मस्य मम माता पिता च मे
abhiśanajñau yuddhadharmasya mama mātā pitā ca me |
સંજયે કહ્યું—મારા માતા-પિતા યુદ્ધધર્મના સુજ્ઞ છે. મારી મૃત્યુવાર્તા સાંભળીને તેઓ બંને શોકથી વ્યાકુળ થઈ જશે. મારા કહ્યા મુજબ તેમને આ સંદેશ આપજે—મેં યજ્ઞો કર્યા, જે પોષણયોગ્ય હતા તેમનું રક્ષણ કર્યું, અને સમુદ્રપર્યંત ધરતીનું સારા રીતે શાસન કર્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames an ideal of kṣatriya life: even in the face of death, one seeks to be remembered for adherence to yuddha-dharma, performance of yajñas, protection of dependents, and righteous governance—ethical duty outweighing personal fear.
In the Shalya Parva war setting, Sañjaya speaks of a warrior anticipating death and instructing that a consoling message be delivered to his parents: that his life was spent in religious duty, social responsibility, and proper rule, even though the news will cause them grief.