Shloka 14
ते स्वर्गभाजो राजेन्द्र भविष्यन्ति महामते । तब इन्द्रने वहाँसे आकर राजर्षि कुरुसे कहा--“नरेश्वर! आप व्यर्थ कष्ट क्यों उठाते हैं? मेरी बात मान लीजिये। महामते! राजेन्द्र! जो मनुष्य और पशु-पक्षी यहाँ निराहार रहकर देह त्याग करेंगे अथवा युद्धमें मारे जायँगे, वे स्वर्गलोकके भागी होंगे” || १२-१३ ह ।। तथास्त्विति ततो राजा कुरु: शक्रमुवाच ह,तब राजा कुरने इन्द्रसे कहा--'देवराज! ऐसा ही हो” तदनन्तर कुरुसे विदा ले बलसूदन इन्द्र फिर शीघ्र ही प्रसन्नचित्तसे स्वर्गलोकमें चले गये
te svargabhājo rājendra bhaviṣyanti mahāmate | tathāstv iti tato rājā kuruḥ śakram uvāca ha ||
ઇન્દ્રે કહ્યું—“રાજેન્દ્ર, મહામતે! તેઓ સ્વર્ગના ભાગી બનશે.” ત્યારે રાજા કુરુએ શક્ર (ઇન્દ્ર)ને કહ્યું—“દેવરાજ! તેમજ થાઓ.” આમ સંમતિ આપી કુરુએ વિદાય લીધી; અને બલનિષૂદન ઇન્દ્ર પ્રસન્નચિત્તે ઝડપથી સ્વર્ગલોકમાં પ્રસ્થાન કર્યો.
राम उवाच
Educational Q&A
The verse reinforces a karmic-ethical assurance: those who die through severe austerity (such as fasting) or who fall in battle are described as attaining heaven, and the king’s “tathāstu” signifies acceptance of that moral framework.
Indra declares that certain deaths (austerity-based or in war) lead to heaven; King Kuru agrees—addressing Indra as Śakra—and Indra then departs for Svarga, pleased.