Shloka 21
शल्यस्य सेनापत्याभ्युपगमः | Śalya’s Acceptance of Command
कृष्णाया: प्रेष्यवद् भूत्वा शुश्रूषां कुरुते सदा । इति सर्व समुन्नद्धं न निरवाति कथठ्चन
kṛṣṇāyāḥ preṣyavad bhūtvā śuśrūṣāṃ kurute sadā | iti sarva-samunnaddhaṃ na niravāti kathaṃcana ||
સંજય બોલ્યો—કૃષ્ણા (દ્રૌપદી) પ્રત્યે દાસ સમાન બની તે સદાય તેની શুশ્રૂષા કરે છે. આ રીતે સર્વ કાર્ય સંપૂર્ણ રીતે તૈયાર થઈ ગતિમાં હોવા છતાં, તે ક્યારેય ઢીલું પડતો નથી, ક્યારેય વિમુખ થતો નથી.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic humility and steadfast duty: even when affairs are fully underway, one should not relax in attentive service and responsibility—especially toward those to whom one owes care and honor.
Sañjaya reports that a person (implied by context) behaves like an attendant to Kṛṣṇā (Draupadī), constantly serving her; despite everything being fully prepared, he does not cease or slacken in that service.