Shloka 36
भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
युधिष्ठिरो5पि संक्रुद्धो माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ । गार्ध्रपत्रै:शितैर्बाणैरनिन्युवैं यमसादनम्,युधिष्ठिर तथा माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेव भी अत्यन्त कुपित हो गीधकी पाँखोंसे युक्त पैने बाणोंद्वारा उन हाथियोंको यमलोक भेजने लगे
yudhiṣṭhiro 'pi saṅkruddho mādrīputrau ca pāṇḍavau | gārdhrapatraiḥ śitair bāṇair aninyuvai yamasādanam ||
સંજય બોલ્યા—યુધિષ્ઠિર પણ ક્રોધથી પ્રજ્વલિત થયા અને માદ્રીના બે પાંડવપુત્રો (નકુલ-સહદેવ) પણ; ગીધના પાંખોથી સજ્જ તીક્ષ્ણ બાણો વડે તેઓ શત્રુઓને યમસદન તરફ મોકલવા લાગ્યા।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the tension between dharma and the harsh demands of war: even those committed to righteousness can be driven by anger and compelled to enact deadly force as part of kṣatriya-duty, reminding readers to reflect on how emotion and obligation interact in ethical action.
Sañjaya reports that Yudhiṣṭhira, along with Nakula and Sahadeva, becomes fiercely angry and attacks with sharp, vulture-feather-fletched arrows, killing enemies—described poetically as sending them to Yama’s abode.