Shloka 74
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
तांस्तु दैवहतान् पूर्व पश्चाद् द्रौणिव्यपातयत् । त्रासयन् सर्वभूतानि विनदन् भैरवान् रवान्
tāṁstu daivahatān pūrva paścād drauṇivyapātayat | trāsayan sarvabhūtāni vinadan bhairavān ravān
સંજય બોલ્યો—તે પુરુષો તો પહેલેથી જ દૈવથી આઘાત પામેલા હતા; પછી દ્રોણપુત્રે પણ તેમને પાડી દીધા. તે આગળ-પાછળ ફરીને, ભયાનક ગર્જનાઓ કરતો, સર્વ પ્રાણીઓને ભીતિગ્રસ્ત કરતો હતો.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even when people are already 'daiva-hata' (doomed by fate), choosing to inflict further violence deepens adharma: it multiplies terror, degrades the agent, and turns warfare into cruelty rather than duty.
Sañjaya describes Drauṇi (Aśvatthāmā) moving through the camp and striking down those already destined to die, while his fearsome roars spread panic among all beings during the night of slaughter.