Shloka 131
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
कुछ लोग एक-दूसरेसे लिपटकर सो रहे थे, दूसरे भाग रहे थे, तीसरे छिप गये थे और चौथी श्रेणीके लोग जूझ रहे थे, उन सबको द्रोणकुमारने वहाँ मार गिराया ।। दहामाना हुताशेन वध्यमानाश्च तेन ते परस्परं तदा योधा अनयन् यमसादनम्
dahyamānā hutāśena vadhyamānāś ca tena te | parasparaṁ tadā yodhā anayan yamasādanam ||
કેટલાક એકબીજાને વળગી સૂતા હતા, કેટલાક ભયથી દોડી રહ્યા હતા, કેટલાક છુપાઈ ગયા હતા અને કેટલાક ઝઝૂમી રહ્યા હતા—તેમ સૌને ત્યાં જ દ્રોણપુત્ર અશ્વત્થામાએ મારી પાડ્યા. અગ્નિથી દહાતાં અને તેના હાથે વધ થતાં તે યોધાઓ તે ગભરાટમાં પરસ્પર એકબીજાને યમસદન તરફ ધકેલવા લાગ્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how war, when stripped of restraint, becomes ethically ruinous: fear, confusion, and indiscriminate killing erase the boundary between combat and helplessness, leading all toward death and moral degradation.
Sañjaya describes the nocturnal slaughter in the camp: warriors are burned by fire and killed by Droṇa’s son (Aśvatthāman). In the turmoil some sleep embracing others, some flee, some hide, and some fight, but all are driven to Yama’s abode.