Shloka 10
स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि । सन्त: प्रतिविजानन्तो लब्ध्वा प्रत्ययमात्मन:
smaranti sukṛtāny eva na vairāṇi kṛtāny api | santaḥ prativijānanto labdhvā pratyayam ātmanaḥ ||
સજ્જનો સુકૃત્યો જ સ્મરે છે; કરાયેલા વૈર પણ નહીં. પોતાના અનુભવથી આંતરિક નિશ્ચય મેળવી તેઓ અન્યના સુખ-દુઃખને પોતાના સમાન જાણે છે અને લોકોના સદાચારને જ યાદ રાખે છે—વૈર-વિરોધને નહીં.
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A truly noble person chooses to remember others’ merits rather than their hostility. Grounded in inner certainty and empathy, such a person treats others’ happiness and suffering as comparable to one’s own, and thus responds with forbearance and ethical restraint.
In the Sabha Parva context, Yudhiṣṭhira articulates a dharmic standard of conduct: the virtuous do not cling to grievances. He frames moral judgment through lived inner conviction (pratyaya) and empathetic understanding, emphasizing reconciliation and magnanimity over retaliation.