Shloka 13
अध्याय ६४ — सभामध्ये क्रोध-निवारणम्
Restraint of wrath in the royal assembly
अबालत्वं मन्यसे राजपुत्र बालो5हमित्येव सुमन्दबुद्धे । यः सौहदे पुरुषं स्थापयित्वा पश्चादेनं दूषयते स बाल:
abālatvaṃ manyase rājaputra bālo ’ham ity eva sumandabuddhe | yaḥ sauhade puruṣaṃ sthāpayitvā paścād enaṃ dūṣayate sa bālaḥ ||
રાજપુત્ર દુર્યોધન, હે સુંમંદબુદ્ધિ! તું પોતાને અબાળ માને છે અને મને બાળ ગણે છે. પરંતુ જે કોઈ પુરુષને સુહૃદના પદ પર સ્થાપિત કરીને પછી પોતે જ તેને દોષિત ઠરાવે છે, એ જ ખરેખર મૂર્ખ છે.
विदुर उवाच
Educational Q&A
One should not betray or slander a person whom one has oneself accepted and elevated as a trusted friend. Such inconsistency and ingratitude reveal true folly, not wisdom.
Vidura addresses Duryodhana directly, criticizing his self-conceit and condemning his tendency to first treat someone as a close ally and then accuse or defame that same person—an implicit warning about Duryodhana’s unjust conduct toward those around him.