Shloka 13
अक्षदेवन-प्रवर्तनम् | Commencement of the Dice Game
प्रीतिमन्त उपातिष्न्नभिषेकं महर्षय: । जामदग्न्येन सहितास्तथान्ये वेदपारगा:,जैसे स्वर्गमें देवराज इन्द्रके पास सप्तर्षि पधारते हैं, उसी प्रकार पर्याप्त दक्षिणा देनेवाले महाराज युधिष्ठिरके पास बहुत-से महात्मा मन्त्रोच्चारण करते हुए पधारे थे ।।
prītimanta upātiṣṭhann abhiṣekaṁ maharṣayaḥ | jāmadagnyena sahitās tathānye vedapāragāḥ || adhārayac chatram asya sātyakiḥ satyavikramaḥ | dhanañjayaś ca vyajane bhīmasenaś ca pāṇḍavaḥ ||
દુર્યોધને કહ્યું—જેમ સ્વર્ગમાં દેવરાજ ઇન્દ્ર પાસે સપ્તર્ષિઓ આવે છે, તેમ જ પૂરતી દક્ષિણા આપનારા મહારાજ યુધિષ્ઠિરના અભિષેક માટે જામદગ્ન્ય (પરશુરામ) સહિત વેદપારંગત અનેક મહર્ષિઓ મંત્રોચ્ચાર કરતા આવ્યા. તે સમારંભમાં સત્યવિક્રમી સાત્યકીએ તેમના ઉપર રાજછત્ર ધારણ કર્યું અને ધનંજય (અર્જુન) તથા પાંડવ ભીમસેને વ્યજન હલાવી સેવા કરી.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Public sovereignty is portrayed as resting on dharmic recognition: Vedic seers and eminent figures validate a king through consecration rites and auspicious service. The verse also hints at the ethical tension of envy—Duryodhana observes the signs of legitimate honor that will later fuel his resentment.
During Yudhiṣṭhira’s royal consecration, many great ṛṣis—along with Paraśurāma and other Vedic authorities—arrive chanting mantras. In the ceremony’s royal protocol, Sātyaki holds the parasol over Yudhiṣṭhira, while Arjuna and Bhīma perform the honor of fanning him.