Shloka 56
Adhyāya 45 — Duryodhana’s Distress, Śakuni’s Counsel, and the Summons for Dyūta
अवश्यं चैव गन्तव्या भवता द्वारकापुरी । एवमुक्त: स धर्मात्मा युधिष्ठिससहायवान्,'परंतु आपका द्वारकापुरी जाना भी आवश्यक ही है।' उनके ऐसा कहनेपर महायशस्वी धर्मात्मा श्रीहरि युधिष्ठिरको साथ ले बुआ कुन्तीके पास गये और प्रसन्नतापूर्वक बोले--“बुआजी! तुम्हारे पुत्रोंने अब साम्राज्य प्राप्त कर लिया, उनका मनोरथ पूर्ण हो गया। वे सब-के-सब धन तथा रत्नोंसे सम्पन्न हैं। अब तुम इनके साथ प्रसन्नतापूर्वक रहो। यदि तुम्हारी आज्ञा हो तो मैं द्वारका जाना चाहता हूँ!
avaśyaṃ caiva gantavyā bhavatā dvārakāpurī | evam uktaḥ sa dharmātmā yudhiṣṭhira-sahāyavān kuntīṃ samupagamya prahṛṣṭaḥ prāha— “būjī! tava putrā idānīṃ sāmrājyaṃ prāptāḥ, teṣāṃ manorathaḥ paripūrṇaḥ | sarve te dhana-ratna-sampannāḥ | adhunā tvam ebhiḥ saha pramuditā vasa | yadi tava ājñā syāt, ahaṃ dvārakāṃ gantum icchāmi” |
વૈશંપાયન બોલ્યા— “તમારે નિશ્ચયે દ્વારકાપુરી જવું જ પડશે.” આવું કહ્યા પછી ધર્માત્મા શ્રીહરિ, યુધિષ્ઠિરને સાથે લઈને હર્ષિત હૃદયે કુંતી પાસે ગયા અને બોલ્યા— “કાકીજી! તમારા પુત્રોએ હવે રાજ્ય પ્રાપ્ત કર્યું છે; તેમનો મનોભાવ સિદ્ધ થયો છે. તેઓ બધા ધન અને રત્નોથી સમૃદ્ધ છે. હવે તમે તેમની સાથે સુખથી રહો. જો તમે આજ્ઞા આપો તો હું દ્વારકા જવા ઇચ્છું છું.”
वैशम्पायन उवाच