Shloka 6
Jarāsandha-nipātana, rāja-mokṣa, and rājasūya-sāhāyya-prārthanā
Jarāsandha’s fall, liberation of kings, and request for support
तस्य मेडद्य स्थितस्येह स्वधर्मे नियतात्मन: । अनागसं प्रजानां च प्रमादादिव जल्पथ
tasya medadya sthitasyeha svadharme niyatātmanaḥ | anāgasaṃ prajānāṃ ca pramādād iva jalpatha |
આજે હું અહીં મારા સ્વધર્મમાં સ્થિર છું, મનને સંયમમાં રાખીને. પ્રજાઓ પ્રત્યે પણ મેં કોઈ અપરાધ કર્યો નથી. છતાં તમે જાણે પ્રમાદવશ મને શત્રુ કે દોષિત કહી રહ્યા છો.
जरासंध उवाच
Educational Q&A
Jarāsandha frames moral legitimacy in terms of svadharma (a ruler’s ordained duty) and niyama (self-restraint), claiming that blameless governance and disciplined conduct should not be met with careless accusations.
In the Sabha Parva context, Jarāsandha responds defensively to opponents who treat him as culpable; he asserts he is established in kṣatriya-duty and has not wronged the subjects, so calling him an offender is, in his view, mere pramāda (heedless misjudgment).