जयं मत्वा विपुलं वै त्वदीया- स्तलान् निजष्नु: सिंहनादांश्व नेदु:
jayaṁ matvā vipulaṁ vai tvadīyās talān nijaṣṇuḥ siṁhanādāṁś ca neduḥ
સંજય બોલ્યો—વિપુલ વિજય નિશ્ચિત છે એમ માનીને તમારા યોદ્ધાઓએ યુદ્ધના નગારા વગાડ્યા અને સિંહનાદ સમા રણઘોષ કર્યા. આવનારા જયના મદમાં તેમણે સંયમ નહીં, પરંતુ દર્પભર્યો આત્મવિશ્વાસ જ પ્રગટ કર્યો—યુદ્ધના ધર્મસંદેહમાં અહંકાર કેવી રીતે ઊછળે તેનું તે નિમિત્ત હતું.
संजय उवाच
The verse highlights how certainty of success can inflate pride and noise—symbolized by drums and lion-roars—suggesting that in war, outward confidence may mask inner moral peril; dharma calls for vigilance and humility even amid apparent advantage.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the Kaurava side, believing a decisive victory to be near, beat their drums and raised loud battle-cries, signaling heightened morale and aggressive momentum on the battlefield.