Shloka 41
स तन्निशम्यैव वच: किरीटी रथं समासाद्य वृकोदरस्य । अथाब्रवीन्नकुलो वीक्ष्य वीर- मुपागतं शातय शीघ्रमेनम्
sa tan niśamyaiva vacaḥ kirīṭī rathaṃ samāsādya vṛkodarasya | athābravīn nakulo vīkṣya vīram upāgataṃ śātaya śīghram enam ||
સંજય બોલ્યા—આ વચન સાંભળતાં જ કિરીટધારી અર્જુન તરત જ વૃકોદર (ભીમ)ના રથ પાસે પહોંચ્યો. ત્યારે નજીક આવતા વીરને જોઈ નકુલે કહ્યું—“એને શીઘ્ર પાડી દે!”
संजय उवाच
Educational Q&A
In a crisis, righteous action in war requires clarity, speed, and coordination. The verse highlights the kṣatriya ethic: protect allies and seize the decisive moment rather than wavering when danger is imminent.
After hearing a report or instruction, Arjuna immediately drives to Bhīma’s chariot. Nakula, noticing an enemy warrior closing in, urges immediate action—ordering that the approaching fighter be struck down without delay.