Shloka 313
भीम॑ प्रच्छादयामासु: शरवर्ष: समन्तत: । “उनके मारे जानेपर मैं सारी पाण्डव-सेनाको मरी हुई ही मानता हूँ।” आपके पुत्रकी इस आज्ञाको शिरोधार्य करके समस्त राजाओंने चारों ओरसे बाण-वर्षा करके भीमसेनको ढक दिया
sañjaya uvāca | bhīmaṃ pracchādayāmāsuḥ śaravarṣaiḥ samantataḥ | “teṣāṃ māraṇe sati ahaṃ sarvāṃ pāṇḍava-senāṃ mṛtām eva manye” iti | tava putrasya etām ājñāṃ śirodhārya samastā rājānaḥ caturdiśaṃ śaravarṣaṃ kṛtvā bhīmasenaṃ pracchādayāmāsuḥ |
સંજય બોલ્યો—પછી ચારેય તરફથી બાણવર્ષા કરીને તેમણે ભીમને ઢાંકી દીધો। “એના મર્યા પછી હું સમગ્ર પાંડવ-સેનાને મરી ગયેલી જ માનું છું।” તમારા પુત્રની આ આજ્ઞાને શિરોધાર્ય કરીને સર્વ રાજાઓએ સર્વ દિશાઓથી બાણોની ઝડી વરસાવી ભીમસેનને તે શરવર્ષમાં છુપાવી દીધો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how a leader’s fixation on eliminating a single pivotal opponent can shape collective action: the allied kings treat the command as paramount (śirodhārya), showing the ethical tension between loyalty/obedience and the escalating violence of war.
Sanjaya reports that, acting on Duryodhana’s order and belief that Bhima’s death would decide the war, the allied kings surround Bhima and unleash a concentrated, all-sided rain of arrows, effectively hiding him beneath the barrage.