Shloka 17
Karṇa-parva Adhyāya 58 — Arjuna’s Arrow-Storm and Relief of Bhīmasena
विव्याध चैनं समरे नाराचैस्तत्र सप्तभि: । त॑ प्रत्यविध्यच्छैनेय: शरैहेमपरिष्कृतै:,साथ ही समरांगणमें सात नाराचोंद्वारा उन्हें घायल कर दिया। तब सात्यकिने भी सुवर्णभूषित बाणोंसे कर्णको घायल करके बदला चुकाया
vivyādha cainaṃ samare nārācais tatra saptabhiḥ | taṃ pratyavidhyac chainēyaḥ śaraiḥ hemapariṣkṛtaiḥ ||
અને સમરમાં કર્ણે ત્યાં સાત નારાચ બાણોથી તેને વિંધ્યો. ત્યારે શૈનેય સાત્યકીએ પણ સુવર્ણ-અલંકૃત શરોથી કર્ણને ઘાયલ કરી પ્રત્યાઘાત આપ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya code in wartime: courage and skill are met with immediate counter-action. It reflects a battlefield ethic of answering an attack directly, emphasizing steadfastness and parity in combat rather than withdrawal.
One warrior wounds the other with seven nārāca arrows; then Śaineya (Sātyaki) retaliates by striking Karṇa with gold-adorned arrows, showing an exchange of blows in the ongoing duel.