Shloka 18
ततो युद्ध महाराज चक्षु:श्रोत्रभयानकम् | आसीदू घोर च चित्र च प्रेक्षणीयं समन््तत:,महाराज! तब नेत्रोंसे देखने और कानोंसे सुननेपर भी भय उत्पन्न करनेवाला घोर एवं विचित्र युद्ध छिड़ गया, जो सब ओरसे देखने ही योग्य था
tato yuddhaṃ mahārāja cakṣuḥśrotrabhayānakam | āsīd ghoraṃ ca citraṃ ca prekṣaṇīyaṃ samantataḥ ||
ત્યારે, મહારાજ, આંખે જોતા ભય ઉપજાવે અને કાને સાંભળતા પણ દહેશત પેદા કરે એવું યુદ્ધ ફાટી નીકળ્યું. તે ઘોર અને વિચિત્ર હતું અને ચારે તરફથી જોવાય એવું મહાદૃશ્ય બની ગયું.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the moral and psychological reality of war: it assaults both sight and hearing, producing fear and awe. By framing the battle as simultaneously dreadful and compelling to witness, it hints at the tragic fascination of violence and the heavy responsibility borne by rulers whose choices culminate in such devastation.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that a fierce, bewildering battle has erupted. He characterizes it as terrifying in sensory impact—what one sees and hears—yet unfolding on all sides as a dramatic spectacle.