Shloka 2
कर्णपर्व — द्विचक्रिकी युद्धपरिस्थिति: धृष्टद्युम्न- द्रौणि-संघर्षः तथा अर्जुन-रक्षणम्
Chapter 42
यत् त्वं निदर्शनार्थ मां शल्य जल्पितवानसि । नाहं शक््यस्त्वया वाचा बिभीषयितुमाहवे
yat tvaṁ nidarśanārthaṁ māṁ śalya jalpitavān asi | nāhaṁ śakyas tvayā vācā bibhīṣayitum āhave ||
હે શલ્ય! દૃષ્ટાંત માટે તું મારા વિષે જે વાણીજાળ પાથર્યું છે, તેના ઉત્તરરૂપે જાણ—આ યુદ્ધભૂમિમાં તું તારા શબ્દોથી મને ભયભીત કરી શકતો નથી.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in battle: mere words, even when framed as illustrative or rhetorical, should not shake one’s resolve. It points to the ethical ideal of courage and composure under provocation.
Sañjaya reports a sharp reply addressed to Śalya: Śalya has spoken at length using an example, but the respondent declares that such speech cannot intimidate him in the midst of war.